حرف هاي عاشقانه

به یاد تو موندم، موندم و موندم. واسه تو دل و جونمو سوزوندم.

منظره خسرو و فرهاد درباره معشوقه ي مشتركشان (شيرين)

نخستین بار گفتش کز کجایی؟ /بگفت از دار ملک آشنایی
بگفت آنجا به صنعت در چه کوشند؟/بگفت انُده خرند و جان فروشند
بگفتا جان فروشی در ادب نیست / بگفت از عشقبازان این عجب نیست
بگفت از دل شدی عاشق بدین سان؟ / بگفت از دل تو می‌گویی، من از جان
بگفتا عشق شیرین بر تو چون است؟ / بگفت از جان شیرینم فزون است
بگفتا هر شبش بینی چو در خواب؟ / بگفت آری چو خواب آید، کجا خواب؟
بگفتا دل ز مهرش کی کنی پاک؟ / بگفت آنگه که باشم خفته در خاک
بگفتا گر کند چشم تو را ریش؟ /بگفت این چشم دیگر دارمش پیش
بگفتا گر بخواهد هر چه داری؟ / بگفت این از خدا خواهم به زاری
بگفت از دل جدا کن عشق شیرین/ بگفتا چون زیم بی جان شیرین؟
بگفت او آن من شد، زو مکن یاد/ بگفت این کی کند بیچاره فرهاد؟
بگفت ار من کنم در وی نگاهی؟ / بگفت آفاق را سوزم به آهی
چو عاجز گشت خسرو در جوابش / نیامد بیش پرسیدن صوابش
چنان در خشم شد خسرو ز فرهاد --------- که حلقش خواست آزردن به پولاد

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و هفتم بهمن 1389ساعت 16:47  توسط حرفهاي عاشقانه  |